Terug naar nieuwsoverzicht
Geplaatst op: 1-8-2016 om 14:23:00

Leren op eigen benen staan

Extra Nieuwsbrief Groeien naar volwassenheid = leren op eigen benen staan! Wij staan nu voor een keerpunt: na 14 jaar werken aan de opgave om arme meisjes van de Borana stam én de stam zelf zicht te bieden op een betere toekomst, is het tijd om ons project door te laten groeien, volwassen te laten worden. Hoe doen we dat, wat zijn onze plannen? Daarover gaat deze nieuwsbrief.

Hetbegin. In 2001 begon de Stichting MOV in Garba Tulla, Kenia, met de opleiding van jonge meisjes. Zij kregen van ons de kans om een middelbare schoolopleiding te volgen. De meisjes moesten daarvoor voldoen aan de volgende “voorwaarden”:- Arm, hun ouders waren niet in staat deze opleiding te betalen- Goede resultaten behaald op de lagere school (Kenia kent een landelijk examensysteem en waardering)- Gemotiveerd om de studie te volgenNa enige jaren verplaatsten wij deze activiteit naar Merti, een plaats binnen het gebied van de zelfde stam van de Borana. Ingebed in de werkzaamheden van de plaatselijke NGO MID-P (Merti Integrated Development Program) werd aan veel meisjes deze mogelijkheid geboden. Een hele mooie bijkomstigheid was dat nu meisjes uit de provincies GarbaTulla en Merti deel konden nemen.Het keerpunt nu:

2015. De opleiding werd /is een succes! Dankzij de gelden die wij ontvingen van sponsors en instellingen konden wij elk jaar een twintigtal meisjes naar de scholen laten gaan. Om dit proces ter plaatse goed te begeleiden werd op ons initiatief een z.g Educational Officer aangesteld: een gediplomeerde Afrikaanse vrouw. (Zij wordt geheel door twee familiestichtingen betaald). Dit resulteerde in een totaal van 150 meisjes met een geslaagde opleiding en 100 meisjes, die nog in opleiding zijn (peildatum 2014).Ook ontstond, “gedurende de rit” de mogelijkheid om afgestudeerde meisjes een vervolgopleiding te laten doen. Fondsen hiervoor werden ons ter beschikking gesteld door o.a. ASML Foundation en de Lions Club. Naast een enkele universitaire opleiding (bv tot arts) ging en gaat het voornamelijk om opleidingen op MBO, soms HBO niveau, zoals onderwijs, verpleging, politie.Bij de bezoeken die wij brachten aan Kenia (in 2001 en 2011) en de bezoeken die vanuit MID-P aan ons werden gebracht (o.a. in 2011) bleek de grote waarde van dit project:- De afgestudeerde meisjes vervullen een rolmodel- De studie van meisjes werd erkend en onderkend als waardevol en noodzakelijk- Zowel meisjes als met name hun moeders toonden hun oprechte dankbaarheid.- De extra ondersteunden acties via b.v. Samen Verder en Aqua4All zorgen voor betere facility waardoor het onderwijs in de hele regio is verbeterd. Ook in het door ons uitgegeven boek “Meisjes zijn geen koeien” ( “Girls are no Cows”, een tweetalige uitgave 2013), blijkt de impact die deze opleidingen heeft op zowel persoonlijk , groeps- en maatschappelijk niveau. Een derde van de meisjes studeert door, een derde is aan het werk en een derde is huisvrouw en moeder, maar met een opleiding! Ook de daarbij behorende film “Flying away from poverty”(“Wegvliegen uit de armoede”) geeft een goed beeld van wat ons project al teweeg gebracht heeft en in de toekomst gaat brengen.Door de verkiezingen een aantal jaren geleden zijn er op provinciaal niveau veranderingen gekomen. Positieve veranderingen. Isiolo, de dichtstbij zijnde grote stad, heeft een ambtenaar voor onderwijs mevr. Hon. Tiyah A. Galgola, MP en zowel zij als de medewerkers van Cordaid in Nairobi willen in hun eigen land zelf meer voor hun meisjes zorgen. Het boek en de film geven hen de resultaten/middelen in handen die anderen zullen overtuigen mee te helpen. Ook Jedida de huidige education officer gaat ermee op pad om zo in eigen regio en land gelden op te halen om het project door te laten groeien en zelfstandiger te laten worden. Tegelijkertijd groeide bij onze groep het besef dat hulp niet oneindig gegeven moet en kan worden en dat het belangrijk is dat ze zelf leren de verantwoording voor hun meisjes te nemen. Er zijn daarvoor verschillende redenen aan te halen:- “oneindige” hulp houdt de ontvanger afhankelijk en prikkelt niet tot eigen initiatief- Een groep als onze stichting heeft niet het eeuwig leven- In een land als Kenia zien wij verbeteringen, zowel op het gebied van onderwijs (meer geld van staatswege naar scholen, zij het niet in alle gevallen), een andere staatsvorm met meer inbreng en budgetten voor de counties (sinds kort is Kenia opgedeeld in 47 counties met eigen bestuur en budgetten).

De toekomst: Dit alles heeft ertoe geleid, dat na ampele overwegingen in 2014 een delegatie van onze Stichting, t.w. de voorzitter en de penningmeester, Merti heeft bezocht om met hen het zelfstandig worden van het project te bespreken, onder het motto: leren op eigen benen te staan!Besprekingen op de compound in Merti, met de CEO Shandey en zijn stafleden leidden tot de ondertekening van een overeenkomst, waarin werd vastgelegd dan de transitie van het project zal plaatsvinden. Overeengekomen is dat MID-P in 2019 jaar op eigen benen zal staan waar het de meisjes met een middelbare opleiding betreft. Wij zullen gedurende deze periode steeds minder meisjes financieel gaan steunen en zij zullen steeds meer meisjes voor hun rekening nemen. Van onze kant werd de verzekering gegeven dat alle meisjes, hetzij door ons, hetzij door MID-P geselecteerd, gevolgd blijven worden door de Education Officer, Jedida. Zo houden we kijk op de ontwikkelingen.Afgesproken is ook dat alle nu nog studerende meisjes, op middelbare en vervolgopleidingen, hun studies gegarandeerd kunnen vervolgen. Ook hierbij houden we contact met MID-P. Intussen hebben wij mede dank zij de steun van de ASML Foundation en de Global Durability Foundation aan maar liefst 17 meisjes een vervolgopleiding kunnen aanbieden. Waar financieel mogelijk zullen wij de komende jaren aan meer meisjes deze mogelijkheid gaan bieden. Daarvoor hebben wij uw steun nog wel hard nodig.De eerste stappen die door MID-P werden ondernomen behelsden een gesprek met de vertegenwoordigster van Isiolo County, Hon. Tiyah A. Galgola, MP. In dit gesprek sprak zij naar ons de waardering uit voor ons project en verzekerde ons dat haar steun voor continuering verzekerd was. In Nairobi vond nog een afsluitend gesprek plaats met Mohamed Dida, hoofd Cordaid Nairobi. Ook hij verzekerde zijn steun, daar waar mogelijk, bij de voortgang van ons project.Wij staan nu voor een keerpunt: na 14 jaar werken aan de opgave om arme meisjes van de Borana stam én de stam zelf zicht te bieden op een betere toekomst, trekken wij ons langzaam met beleid terug en dragen de verantwoording over.Wij dragen over, maar gefaseerd en in overleg. Overdracht wordt op deze manier geen afbreken, maar doorbouwen: in een glijdende schaal activiteiten verplaatsen vanuit Eindhoven en Nederland naar Afrika. Een project in leven houden door het te laten gedijen op de plaats waarvoor het bedoeld is: in het hart van de Borana stam in Noord Oost Kenia. Een proces van opbouw en overdracht, van doorgeven en samenwerken, van loslaten en overnemen. Na 14 jaar gaan we ons meisjesproject in Merti en Garba Tulla geleidelijk overdragen aan de bevolking zelf. Wij trekken ons in de komende 5 jaar langzaam terug uit de middelbare opleiding, maar richten ons tegelijkertijd op meer steun aan meisjes die een hogere opleiding gaan volgen. Deze opleidingen zijn kostbaarder, de mogelijkheden beperkter, maar wij hopen op uw voortdurende steun. Intussen beraden wij ons op de verdere toekomst van de MOV groep. Maar het enige doel met uw steun blijft:Geef de meisjes van de Borana en hun stam een betere toekomst.

Stichting MOV,Voorzitter, Paul Dinjens

Januari 2015Heeft u vragen over deze nieuwsbrief belt u gerust met: of mail naar: Paul Dinjens 040-2434797pdinjens@kpnmail.nl